محله شهرک دریا در جنوب منطقه ی 21 شهرداری تهران قرار دارد . این شهرک از شمال به بلوار یاس می رسد و از آنجا با محله تهرانسر غربی همسایه است . این محله از جنوب به بزرگراه فتح (جاده قدیم کرج) می رسد .

در شرق خیابان مروارید، شهرک دریا را از محله ی تهرانسر جدا می کند و در غرب بزرگراه آزادگان ( کمربندی) در حد فاصل شهرک دریا با محله شهرک استقلال دکتر عبیدی قرار گرفته است.

وجود مرکز راهنمایی و رانندگی در این محله در کنار رعایت اسلوب شهرسازی در این شهرک که نمود عینی آن در خیابان بندی و نحوه تفکیک واحدها، عرض کوچه هاو پیاده روهامشخص است . محله شهرک دریا را از سایر محلات متمایز می کند .

شهرک دریا در سال 1363 توسط تعاونی مسکن کارکنان نیروی دریایی به صورت زمین به پرسنل این نیروی واگذار گردید و به همین دلیل نام شهرک دریا بر آن گذاشته شده است .

به مرور زمان واگذاری املاک این شهر به افراد حقیقی غیر پرسنل نیروی دریایی آغاز گردید به طوری که در حال حاضر از بین 3700 خانوار 260 خانوار آن را پرسنل و بازنشستگان نیروی دریایی تشکیل می دهند . رعایت اصول شهرسازی ، یکدست بودن ، همگن بودن ، وجود امکانات مناسب فرهنگی ، ورزشی و آموزشی این محله را به یکی از توسعه یافته ترین محلات این منطقه تبدیل نموده است.

برای تعیین مرزبندی این محله ، اعضای شورایاری دو تاریخ را ذکر کردند. تاریخ اول مربوط به سال 1361و از طریق تعاونی مسکن نیروی دریایی و دوم تاریخ دوم مربوط به سال 1385 همزمان با شکل گیری شورایاری که مجدد همان مرزها از طرف شهرداری منطقه 21 تصویب و اعلام شد.

همانطور که در ادامه خواهد آمد تا قبل از آغاز به کار شورایاری در سال 1385 شهرک دریا بخشی از محله ی بزرگتری به نام تهرانسر بوده است .

لذا در اینجا نگاهی کوتاه به سرگذشت تهرانسر کنونی و نواحی اطراف آن جزء شکارگاه های سلطنتی محسوب می شده است .همچنین وجود چشمه ای در اطراف اتوبان آزادگان( فعلی)  در نزدیکی شهرک فاطمه الزهرا (در غرب بزرگراه آزادگان و روبروی شهرک دریا) کنونی باعث اهمیت این منطقه بوده است .

در اوایل قرت سیزدهم و در زمان سلطنت احمدشاه قاجار شخصی به نام خلیل معنوی خواستار خرید چشمه ای در این ناحیه شد و با پرس و جو متوجه شد که این چشمه متعلق به شخحصی به نام فرمان فرما از نوادگان ناصرالدین شاه میباشد.

خلیل معنوی با پرداخت حدود 13 هزار تومن آن چشمه را از فرمان فرما خریده و با ساخت خانه هایی در اطراف آن و ساکن کردن چندین خانواده از اهالی همدان و تویسرکان در آنجا، آن ناحیه را تبدیل به روستایی به نام سلیمان خانه نمود . او با پرداخت حقوق به ساکنان روستا از آنها خواست که بر روی زمین های اطراف کشاورزی کنند و با این کار، خود را مالک تمام نواحی اطراف آن چشمه نمود .

بعد از مدتی ، در حدود سال 1331 هجری شمسی شرکت تعاونی کارمندان نفت برای ساخت منازل مسکونی برای کارکنان شرکت نفت این ناحیه را انتخاب کرده و بعد از مذاکره با آقای معنوی حدود یک میلیون متر مربع از زمین ها را خریداری و شروع به ساخت و ساز نمودند و نام این محدوده را تهرانسر گذاشتند.

محله تهرانسر در منطقه 21 شهرداری تهران واقع است و خود به 7 بخش تهرانسر شمالی، تهرانسر شرقی، تهرانسر مرکزی، تهرانسر غربی، باشگاه نفت ، شهرک پاسداران و شهرک دریا تقسیم می شود

تهرانسر در شیب واقع شده است . گویی در انتهای شیب دره قرار گرفته و به همین دلیل به پایین دره معروف بود که از کف دره رودخانه ای هم عبور می کرد . در این محله کارخانه ی قیر سازی وجود داشت که قیر غرب تهران را تامین می نمود مالک آن کارخانه خانمی بوده است که کسی نام او را به یاد نمی آورد . سازمان زمین شهری ( وابسته به شهرداری ) در سال های 1359-1360 با هماهنگی تعاونی مسکن نیروی دریایی این محدوده را خریداری نمود .

مهندسین زمین را تفکیک کرده و علاوه بر آن مکان یابی اجتماعی و فرهنگی هم انجام دادند . یعنی مکان مسجد و مدرسه در آن مشخص گردید . در ابتدا به دلیل نظامی بودن این شهرک ، قرار بود دیوارهایی دور تا دور آن کشیده شود، که بعد از مدتی از این مدتی از این تصمیم منصرف شدند، زیرا محدوده از سایر قسمت های شهرجدا و امکاناتش محدود  می شد .

اولین افراد این محل را نظامیان کم بضاعت نیروی دریایی تشکیل می دادند که توانسته بودن از طریق تعاونی مسکن نیروی دریایی صاحب مکانی برای زندگی شوند.

 در آینده نزدیک عکس هایی از شهرک به این پست اضافه خواهد شد.